مجله دانشگاه علوم پزشکی ایلام، جلد ۲۱، شماره ۲، صفحات ۱-۹

عنوان فارسی بررسی وضعیت اپیدمیولوژیکی لیشمانیوز جلدی با تأکید بر روند میزان بروز آن در کاشان
چکیده فارسی مقاله مقدمه: لیشمانیوز جلدی یا سالک یکی از بیماری های انگلی شایع در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان بوده که توسط انگل های تک یاخته ای از جنس لیشمانیا ایجاد می شود و توسط گزش پشه خاکی به انــسان منتقل می گردد. این مطالعه به منظور بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک لیشمانیوز جلدی با تأکید بر روند میزان بروز آن در منطقه کاشان می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه گذشته نگر و از نوع توصیفی متکی بر داده های موجود(existing data) است و جامعه آماری شامل کلیه افرادی می باشد که در طی پنج سال(1388-1384) برای تشخیص پارازیتولوژیکی لیشمانیوز جلدی به آزمایشگاه مرکزی کاشان مراجعه کرده و بیماری آن ها اثبات شده بود. خصوصیات دموگرافیکی، بالینی و تشخیصی بیماران دارای انگل لیشمانیا(موارد مثبت) ثبت و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش: تعداد مبتلایان به لیشمانیوز جلدی در این بررسی 1599 نفر بوده، از این تعداد 1315 نفر(2/82 درصد) ساکن شهر و 284 نفر(8/17 درصد) ساکن روستا بوده اند، در حالی که 18/90 درصد جمعیت منطقه در شهر و 82/9 درصد آن ها در روستا زندگی می کنند. میزان بروز بیماری در اهالی مناطق روستای به طور معنی داری بیشتر از اهالی شهری بوده است(10/19 در برابر 46/9 در 10000 نفر جمعیت). در طی سال های مطالعه، موارد آلودگی افزایش قابل توجهی را نشان داد، به طوری که موارد مثبت لیشمانیوز جلدی از 192 درسال اول بررسی به 405 مورد در سال آخر مطالعه افزایش یافته است. میزان بروز سالیانه بیماری نیز روند رو به افزایش معنی داری نشان می دهد. در میان افراد دارای لیشمانیوز جلدی فعال 717 (45 درصد) مؤنث و 882 (55 درصد) مذکر بودند که 92 درصد آن ها ایرانی و بقیه غیر ایرانی بودند. بیشترین میزان بروز بیماری در گروه سنی زیر 10 سال با 87/14 در ده هزار نفر جمعیت و کمترین آن در گروه سنی 49-40 سال با 93/5 در ده هزار نفر جمعیت مشاهده شد. نسبت موارد لیشمانیوز جلدی فعال در گروه سنی کمتر از 20 سال(84/43 درصد) به طور معنی داری از مقدار مربوطه در همان گروه های سنی در جمعیت عمومی(02/34 درصد) شهرستان کاشان بالاتر است. شایع ترین عضو مبتلا، دست ها(با 8/45 درصد به تنهایی، 1/7 درصد همراه با پاها و 9/2 درصد همراه با صورت) و سپس پاها بودند. ضایعات تکی در اکثر بیماران و به دنبال آن دو و یا چند زخم در روی دو یا چند قسمت از بدن مشاهده شد. لیشمانیوز جلدی نوع مرطوب در کاشان غالب است. بحث و نتیجه گیری :یافته های این بررسی، روند رو به افزایش شیوع و میزان بروز لیشمانیوز جلدی را در منطقه کاشان نشان می دهد. هم چنین بیماری در منطقه یه صورت یک تهدید بهداشتی و عمومی باقی خواهد ماند. بنا بر این توصیه می شود که اقدامات مفید وجدی جهت حفظ سلامتی افراد جامعه توسط مسئولین منطقه ای انجام پذیرد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله لیشمانیا، لیشمانیوز جلدی، اپیدمیولوژی، کاشان، ایران

عنوان انگلیسی An Epidemiological Study of Cutaneous Leishmaniasis With Emphasis on Incidence Rate in Kashan, Isfahan Province
چکیده انگلیسی مقاله Introduction: Cutaneous leishmaniasis (CL) is a parasitic disease in many tropical and sub-tropical countries, caused by protozoa of the genus Leishmania and can be transm-itted by sand fly bites. This study was carr-ied out to identify the epidemiologic status of cutaneous leishmaniasis with emphasis on trend of its incidence rate in Kashan. Materials & Methods: This investigation was a descriptive and retrospective study based on existing data. Sample consists of all persons who were referred to the central laboratory in Kashan during the last five years (20 March 2005 to 19 March 2010) for parasitological diagnosis of cutaneous leishmaniasis, and their diseases were con-firmed. Demographic characteristics and clinical information of cutaneous leishma-niasis (positive cases) were recorded and analyzed. Findings: The results revealed that the nu-mber of infected cases in Kashan was 1599 people during the study. Of these patients 1315 (82.2%) lived in urban and 284 pati-ents (17.8%) in rural areas. Incidence rate in rural dwellers was significantly higher than urban residents (19.10 vs. 9.46 cases per 10,000 population). During the study, patients showed a significant increaseing and positive cases of cutaneous leishma-niasis had been increased from 192 cases to 405 cases in the last year of the study. The annual incidence rate of the disease has increased significantly. Among the patients with active cutaneous leishmaniasis, 717 (45%) were females and 882 (55%) male. 92% of cases were Iranian and the rem-aining of non-Iranian. The highest incid-ence rate was observed in the age group below 10 years, with 14.87 per 10000 inha-bitants, and the least rate in the age group 40-49 years with 5.93 per 10000 inha-bitants. The prevalence of active CL pati-ents in the age group less than 20 years (43.84%) was significantly higher than the corresponding value in the same age group in the general population (34.02%) in Ka-shan. Most commonly affected organs, hands (45.8 % alone, 7.1 percent, with feet and 2.9% with face), followed by feet. Single lesion in the majority of patients, was followed by two or more ulcers on two or more parts of the body. Discussion & Conclusion: The findings showed an increasing trend of the prevale-nce and incidence rate of cutaneous leish-maniasis over the period study in the regi-on. Also, cutaneous Leishmaniasis remains a public health threat in the future. There-fore, it is recommended that the regional authorities paying more attention to control the spreading of the disease.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله

نویسندگان مقاله نایبعلی احمدی | n ahmadi


مریم غفارزاده | m ghafarzadeh


اسد اله جلالی گلوسنگ | a jalali galosang


اسکندر غلامی پریزاد | e hjolami parizad



نشانی اینترنتی http://sjimu.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-220-117&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله دریافت فایل مقاله
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده بهداشت محیط
نوع مقاله منتشر شده پژوهشی
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات